دانشگاه تهران مهندسی بیوسیستم ایران 2008-4803 42 1 2011 10 23 Investigating and Modeling the Process of Biogas Production while Utilizing the Wastes of Damask Rose Distillation بررسی سینتیک و مدل سازی فرایند تولید بیوگاز از ضایعات گلاب گیری گل محمدی 95 102 23123 FA علیرضا دعاگویی کارشناس ارشد، دانشگاه شهید باهنرکرمان احمد غضنفری مقدم دانشیار، دانشگاه شهیدباهنر کرمان محمدحسن فولادی دانشیار، دانشگاه شهیدباهنر کرمان Journal Article To study the potential of production of biogas, utilizing the wastes of rose distillation process, the wastes were mixed with cow manure at manure proportions of 5, 10, 15 and 20% and in temperatures at two levels of 35 and 45 °C. The treatments were carried out using a 2×4 factorial design (?=0.05). The volumes of produced gas and generated methane were recorded daily and modeled as functions of time, using three mathematical models; namely: Gompertz, Logistic and Richards. The experimental results indicated that the treatment with 20% cow manure and at 45?C yielded the maximum cumulative gas production equal to 0.4268 m3/ (kg VS), while containing 72% methane. The mass reduction of available volatile compounds in this treatment was 81%. In general, the treatments mixed with higher proportions of cow manure reached their maximum level of daily gas productions in shorter periods of time. The results of mathematical modeling of the process indicated that Gompertz and Logistic models better fitted the experimental data with an R2 of over 94%. هر ساله مقدار زیادی از ضایعات حاصل از گلاب گیری گل محمدی در صنایع گلاب گیری کشور بر جای مانده و استفاده صنعتی خاصی ندارند. در این پژوهش فرایند تولید بیوگاز از این ضایعات مورد بررسی قرار گرفته است. در آزمایش‌های انجام شده ضایعات با کود گاوی به نسبت‌های 95 : 5، 90 : 10، 85 : 15 و 80 : 20 درصد مخلوط گشتند. سپس هر مخلوط را در یک رآکتور ریخته و پس از اضافه نمودن آب و ماده غنی از باکتری آن‌ها را در دو دمای C°35 و C°45 به مدت 30 روز نگهداری نموده تا مورد هضم باکتری‌های مولد متان قرار گیرند. فرایند تولید تجمعی بیوگاز در قالب یک طرح کامل فاکتوریل با سه تکرار انجام و به کمک سه مدل‌ گومپرتز، لاجستیک و ریچاردز با استفاده از نرم افزار MATLAB مدل سازی شد. نتایج آزمایش‌ها نشان داد که بیشترین تولید تجمعی بیوگاز به مقدار ( (m3.kgVS-1 4268/0 ، بیشترین درصد متان به میزان 72% و بیشترین درصد کاهش ماده آلی فرار به میزان 81% مربوط به تیمار C°45 با نسبت ترکیبی 80% با گاس و %20 کود بود. در مجموع، تیمارهای دارای درصدهای کود بیشتر (15% و 20%)، به طوری معنی داری زودتر به نقطه بیشینه تولید روزانه خود رسیدند. کیفیت برازش مدل‌ها در داده‌های آزمایشگاهی با مقایسه دو شاخص R2 و RMSE و بررسی منحنی های برازش شده صورت گرفت. نتایج نشان دادند که دو مدل گومپرتز و لاجستیک برای توجیه فرایند تولید بیوگاز از این ضایعات مناسب تر هستند. https://ijbse.ut.ac.ir/article_23123_860b432652504fa60f8da945398e20de.pdf