دانشگاه تهران مهندسی بیوسیستم ایران 2008-4803 49 2 2018 06 22 Experimental Analysis of a Humidification- Dehumidification Solar Desalination System Equipped with a Photovoltaic-Thermal Collector بررسی تجربی ‌آب‌شیرین‌کن خورشیدی رطوبت زنی-رطوبت‌زدایی مجهز به جمع‌کننده‌ی فتوولتائیک-گرمائی 295 305 66832 10.22059/ijbse.2017.241910.664985 FA حمید مرتضی پور دانشگاه شهید باهنر کرمان محمد حسن مصطفوی بخش مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران کاظم جعفری نعیمی بخش مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران محسن شمسی بخش مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران Journal Article 2017 09 27 In this study, a novel solar water desalination system was proposed. The designed system worked based on the humidification – dehumidification (HD) method. It was comprised of a photovoltaic-thermal (PVT) evaporator, a condenser, fresh and saline water tanks, an air blower, and a water pump. The performance evaluation tests were conducted at three velocities of air leaving the exhaust pipe (1, 1.5 and 2m/s) and three levels of saline water passing over the photovoltaic module (94, 189 and 283kg.h^-1 per m² collector surface). The results showed that the highest evaporator efficiency was about 80% and the maximum daily evaporated water was about 7.4kg, which were observed at the water flow rate of 189kg.h^-1m^-2 and the air velocity of 2m/s. Whereas, a maximum condenser effectiveness of 61% and fresh water production of about 4.8kg per day were found at the water flow rate of 189kg.h^-1m^-2and the air velocity of 1m/s. Although operating temperature of the conventional photovoltaic module was considerably higher than the PVT collector at the different working conditions, its electrical efficiency was also higher due to the more absorption of solar energy. در این تحقیق یک طرح نوین برای شیرین سازی آب‌شور، با انرژی خورشید پیشنهاد گردید. در آب‌شیرین‌کن موردنظر، از روش رطوبت­زنی – رطوبت‌زدایی برای تبدیل آب‌شور به قابل شرب استفاده شد. آب‌شیرین‌کن ساخته‌شده شامل تبخیر­کننده­ی فتوولتائیک-گرمائی، چگالنده، مخزن­های آب‌شور و شیرین، دمنده­ی هوا و پمپ آب بود. ارزیابی سامانه پیشنهادی در سه سطح سرعت هوا (1، 5/1 و 2 متر بر ثانیه) و سه سطح دبی آب شور عبوری از روی صفحه جاذب فتوولتائیک (94، 189 و 283 کیلوگرم بر ساعت بر متر مربع سطح جمع کننده) انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که بالاترین بازده تبخیرکننده حدود 80 درصد و بیشینه تبخیر روزانه حدود 4/7 کیلوگرم بود که در دبی جریان آب 189 کیلو گرم بر ساعت بر متر مربع و سرعت هوای خروجی 2 متر بر ثانیه مشاهده گردید. بالاترین کارایی چگالنده حدود 61 درصد و بیشینه آب شیرین تولیدشده حدود 8/4 کیلوگرم در هرروز بود که در دبی آب عبوری 189 کیلو گرم بر ساعت بر متر مربع و سرعت هوای خروجی 1 متر بر ثانیه، به دست آمد. با وجود آنکه دمای کاری پنل فتوولتائیک مرسوم، به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای بالاتر (به‌طور متوسط 18 درجه سلسیوس) از حالت­های مختلف جمع­کننده­ی فتوولتائیک-گرمائی بود، بازده الکتریکی آن، به دلیل دریافت تابش بیشتر خورشید، بیشتر شد. https://ijbse.ut.ac.ir/article_66832_2b8acd2161048b0010b3326d014a5a2f.pdf