دانشگاه تهران مهندسی بیوسیستم ایران 2008-4803 50 4 2020 01 21 Investigation of Resources Depletion and Social Costs of Different Management on Rice and Straw بررسی تخلیه منابع و هزینه‌های اجتماعی در مدیریت‌های مختلف برنج و کاه 787 799 72450 10.22059/ijbse.2019.278619.665174 FA علی متولی استادیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. سید جعفر هاشمی دانشیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. رضا طباطبایی کلور دانشیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. Journal Article 2019 04 09 The present study investigated the depletion of natural and fossil resources in rice production process in three Northern provinces (Mazandaran, Guilan and Golestan) in two types of regular cultivating systems (conventional and mechanized) and two types of rice (low and high yield). Also distributed pollutants and social costs were estimated in different rice and straw management. The highest final index was obtained to 6.56 (low yield varieties, mechanized cultivation, Golestan province) and the lowest level was 4.02 (high yield varieties, conventional cultivation, Guilan province). Results of emission of pollutants showed that in first scenario (straw burning in the field) pollutant emissions were much higher than the second scenario (straw packing for animal feed). Also, the highest social cost for burning per hectare of straw was 182.76 $ (high yield varieties, traditional cultivation, Guilan province) and the lowest value was 105.34 $ (low yield varieties, traditional cultivation, Mazandaran province). در پژوهش حاضر به بررسی تخلیه منابع طبیعی و فسیلی در فرآیند تولید برنج در سه استان شمالی (مازندران، گیلان و گلستان) در دو نوع سامانه کشت (مرسوم و مکانیزه) و دو دسته برنج (ارقام کم­محصول و پرمحصول) پرداخته شد و به دنبال آن آلاینده­های منتشرشده و هزینه­های اجتماعی در مدیریت­های مختلف برنج و کاه برآورد گردید. بالاترین مجموع شاخص نهایی 56/6 (ارقام کم­محصول-کشت مکانیزه-استان گلستان) و پایین­ترین میزان 02/4 (ارقام پرمحصول-کشت مرسوم-استان گیلان) به دست آمد. نتایج انتشار گاز­های آلاینده در دو سناریو مختلف نشان داد که مقادیر این گازها در سناریو اول (سوزاندن کاه در مزرعه) نسبت به سناریو دوم (بسته­بندی کاه برای خوراک دام) بسیار بالاتر بود. همچنین بالاترین هزینه اجتماعی برای سوزاندن هر هکتار کاه به میزان 76/182 دلار (ارقام پرمحصول-کشت مرسوم-استان گیلان) و پایین­ترین میزان این پارامتر 34/105 دلار (ارقام کم­محصول-کشت مرسوم-استان مازندران) به دست آمد. https://ijbse.ut.ac.ir/article_72450_e40e0c936754e05aa89b14b77528bf07.pdf